Wie heeft de bewijslast bij een dispuut over resterende verlofuren, de werkgever of de werknemer?
In veel bedrijven zijn de verlofaanvraag en verlofregistratie niet gekoppeld aan de urenadministratie. Soms is er geen urenadministratie. In beide gevallen kunnen opgenomen verlofuren in de beleving van werknemer afwijken van wat de werkgever heeft geregistreerd. Dat verschil gaat over geld. Met name bij einde dienstverband kan dit hard gespeeld worden. Zo ook in een recente rechtszaak.
In deze zaak waren partijen het erover eens dat werknemer recht had op 1496 verlofuren. Volgens de werknemer had hij slechts 1096 uren opgenomen en had hij dus nog recht op 470 uur. De werkgever had bij einde dienstverband slechts 144 uren uitbetaald. De werknemer vond dat hij recht had op uitbetaling van nog eens 326 uur, ruim € 5.000.
Volgens de kantonrechter stelt de wet dat de werkgever verplicht is een administratie bij te houden van de door de werknemer genoten vakantiedagen. Indien de werknemer vindt dat het verlofsaldo niet klopt, zal de werkgever op basis van zijn verlofadministratie gemotiveerd moeten aangeven hoe het verlofsaldo tot stand gekomen is. Leidt dat niet tot overeenstemming, dan moet de werknemer bewijzen dat hij recht heeft op afrekening van meer uren. Maar als de door de werkgever bijgehouden verlofadministratie niet deugdelijk blijkt te zijn, dan komt dat in beginsel voor risico van de werkgever. In deze zaak bleek de administratie bij de werkgever fouten te bevatten. De werknemer kreeg gelijk.
Tip: Goed bijhouden, controleren en afstemmen van de verlofadministratie is voor u als werkgever van financieel belang. Bij fouten en verschillen loopt u het risico dat u opgenomen verlofuren alsnog kunt gaan afrekenen.
Bron: Accountantsportal
