Een helder strikt zero-tolerance beleid kan ontslag op staande voet onderbouwen. Maar ook daaraan zijn grenzen, zoals deze uitspraak duidelijk maakt.
Een vulploegmedewerker bij Action pakt een plastic tasje bij de kassa om gekochte spullen mee naar huis te nemen. Dat is in strijd met de strikte huisregels die bij fraude of diefstal ontslag op staande voet in het vooruitzicht stellen. In een gesprek bekent de medewerker dat hij het tasje met een verkoopwaarde van € 0,03 niet heeft afgerekend en ontslag op staande voet volgt. De medewerker gaat naar de rechter.
Bewust meegenomen zonder te betalen
Uit diverse verklaringen komt vast te staan dat de medewerker het tasje bewust heeft meegenomen, zonder dit te betalen. Ook staat vast dat hij zich ervan bewust was te handelen in strijd met het zero-tolerance beleid.
Zaak van zeer geringe waarde
Het gaat om een plastic tasje met een verkoopwaarde van € 0,03 dat niet als een product in de schappen ligt, maar een middel is om producten mee te vervoeren. Dergelijke tasjes kostten vroeger niets en tegenwoordig vaak slechts een laag bedrag, vanuit de gedachte dat plastic milieuvervuilend is en het gebruik daarvan beperkt moet worden. Het meenemen van een plastic tasje is weliswaar niet geoorloofd, maar om dit te bestempelen als diefstal/verduistering of wederrechtelijke toe-eigening dekt in deze zaak de lading ook niet goed. Tot een daadwerkelijke verrijking van de dader komt het namelijk niet omdat het tasje eigenlijk niks waard is, anders dan bij diefstal van een voorwerp uit de schappen van een winkel.
Positie medewerker
De medewerker functioneerde prima en deed zijn werk naar tevredenheid. Hij is 41 jaar en had zijn leven dankzij deze functie na een periode van werkloosheid weer op de rit. Nu heeft hij een huurachterstand en zit in de schuldsanering. Een andere baan vinden is door zijn leeftijd en corona lastig. Het ontslag heeft hem dus zwaar getroffen.
Oordeel rechter
Ontslag op staande voet gaat in dit geval te ver. Het gaat over een plastic tasje, een vrijwel waardeloos voorwerp, tegenover zeer vergaande gevolgen voor de medewerker. De werkgever had het zero-tolerance beleid in dit specifieke geval met een andere sanctie kunnen toepassen.
De werkgever wordt veroordeeld tot het betalen van een vergoeding wegens onregelmatige opzegging, een transitievergoeding, een billijke vergoeding en de proceskosten, een totaalbedrag van ruim € 8.000.
Let op: Een helder strikt zero-tolerance beleid kan ontslag op staande voet onderbouwen. Maar ook daaraan zijn grenzen, zoals deze uitspraak duidelijk maakt.
Bron: Accountantsportal
